बना गया...

इक घर बनाया था

कुछ राज़ द़बाने को

अख़बार के पन्ने पे

मेरी क़ब्र बना गया...

आहटें यूँ भी तो नहीं होतीं

के हम कान लगा बैठें

के वो कहता भी था

करना भी सिखा गया

अबके जनाज़ा निकला तो

कोई पीछे भी ना आया

ऐसी चलाया मन्तर

पत्थर बना गया....

मेरे कवि दोस्त के liye

मुझसे अब ये ना हो पाएगा
के ख़ुद को यूँ ही
शराब में डूबा कर
तुम्हें याद करूँ

के तुम से कुछ आँसू लूँ
सियाही के लिए
पन्ने ख़ाली ही रहते हैं
तो रहने ही दो

के तुमसे ये हो ना पाएगा
तुम सामने आओ
और मुझे दर्द भी दो

मैंने आँखों से समझौता किया था
जब वो ले गये थे
तेरे सामने मेरी किताब जलाने को

के अब से वही मैं हूँ
वही तुम हो
और किताबें
अब हमारी कुछ नहीं लगती

ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ

ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ,

ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਰਹੀਏ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ
ਅਸੀਂ ਹੋਣ ਲਈ ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਹੋਣਾ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ
ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਮਰਨਾ ਮਜਬੂਰੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ
ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਵੀ ਨਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤਾੰ ਨਹੀਂ

ਸਿਆਲ ਦੀ ਧੁੱਪ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਬਦੀ ਹੈ
ਚਹਿਰੀ ਝੁਲਸਾ ਜਾੰਦੀ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਕੇ ਵੇਖ
ਲੋਕ ਹਾੜ੍ਹ ਨੂੰ ਿਕੰਨਾ ਉਡੀਕਦੇ ਨੇ

ਇੱਥੇ ਧੁੱਪਾੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪੈੰਦੀਆੰ
ਦਿਲਾੰ ਦੀਆੰ ਬਰਫਾੰ ਨੂੰ
'ਤੇ ਮੇਰਿਆੰ ਹਰਫਾੰ ਨੂੰ
ਸਾਡੀ ਸਾੰਝੀ ਨਫਰਤ ਦੀ ਅੱਗ
ਰੋਜ਼ ਪਿਘਲਾਉੰਦੀ ਹੈ
ਪਰ ਤੇਰਾ ਖਿਆਲ
ਬਰਫ ਕਰ ਜਾੰਦਾ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਹਰਫ਼ ਵੀ ਜਜ਼ਬਾਤ ਵੀ...

Tu te Main

ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੀ ਸੀ
ਜਦ ਮੇਰੀ ਤਨਹਾਈ `ਚ
ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ,


ਤਨਹਾਈ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ
ਤੇਰੀ ਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ
ਤੇਰੀ ਆਦਤ ਹੈ
ਮੇਰੀ ਤਨਹਾਈ ਨੂੰ ਡੱਸ ਰਹੀ


ਵਕਤ ਦੀ ਕਰਵਟ ਹੈ
ਤੂੰ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਤਨਹਾਈ ਦਾ ਆਲਮ
ਤੂੰ ਠਹਰਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ

ਮੈਂ ਵਕਤ ਤੋਂ ਵਕਤ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ
ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸਾਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ
ਵਕਤ ਬਚਾਉਣ ਲਈ

ਮੈਂ ਲਿਖਦੀ ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ
ਤੈਨੂੰ ਪੜਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ
ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ ਰਹ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ
ਇਕ ਵਰਕੇ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ 

Shiv nu yaad krdian

ਬਰਫੀਲੀ ਹਵਾ `ਚ ਠਰੇ,
ਇਹ ਚੇਹਰੇ
ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਰ ਦਾ ਚੇਤਾ ਕਰਾ  ਦਿੰਦੇ ਹਨ
ਤੇ ਇਸ ਹਵਾ ਨਾਲ ਠਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ
ਮੈਨੂੰ ਲੂਣਾ ਦੇ ਸ਼ਹਰ ਮੁੜ ਜਾਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇਂਦੀਆਂ ਨੇ
ਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਚ ਤੇਰਾ ਚੇਹਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ। ............

???????????